Ὁ λύχνος τοῦ σώματός ἐστιν ὁ ὀφθαλμός
* Κατά Ματθαίον Ϛ´ 22-33 (Ματθ. 6:22-33)*
🔔***απο τ*ο θέμα της ομιλίας στο ιερό Ευχέλαιο την Πέμπτη 18/6/2026**

Το απόσπασμα αυτό ανήκει στην Επί του Όρους Ομιλία και αναφέρεται στην καθαρότητα της καρδιάς, στην αποφυγή της δουλείας στα υλικά αγαθά και στην εμπιστοσύνη προς την Πρόνοια του Θεού.

«Ὁ λύχνος τοῦ σώματός ἐστιν ὁ ὀφθαλμός» (στ. 22-23)

Στην πατερική ερμηνεία, ο «ὀφθαλμός» δεν νοείται μόνο ως το σωματικό μάτι, αλλά κυρίως ως ο εσωτερικός οφθαλμός της ψυχής — ο νους, η διάθεση και η πνευματική αντίληψη του ανθρώπου. Όταν ο νους είναι καθαρός και στραμμένος προς τον Θεό, όλη η ζωή του ανθρώπου φωτίζεται· όταν σκοτίζεται από τα πάθη, επέρχεται πνευματικό σκοτάδι.

Ο Κύριος διδάσκει ότι όπως το μάτι φωτίζει το σώμα, έτσι και ο εσωτερικός «οφθαλμός» της ψυχής — ο νους και η καρδιά — φωτίζουν όλη τη ζωή του ανθρώπου.Και δεν είναι μικρή συμφορά να κολλήσει ο νους και η καρδιά σας στα γήινα και μάταια. Για να το καταλάβετε αυτό, σας φέρνω μια εικόνα: Το λυχνάρι που δίνει φως στο σώμα είναι το μάτι· και το λυχνάρι που φωτίζει την ψυχή είναι ο νους. Εάν λοιπόν το μάτι σου είναι υγιές, όλο το σώμα σου θα είναι γεμάτο φως, σαν να ήταν ολόκληρο το σώμα σου μάτι. Έτσι θα φωτίζεται και η ψυχή σου, εάν ο νους σου και η καρδιά σου δεν έχουν τυφλωθεί απ' τη φιλαργυρία και την προσκόλληση στα μάταια.

Εάν όμως το μάτι σου είναι σε κατάσταση ασθενείας, ώστε να μην παρέχει πιστή εικόνα των εξωτερικών πραγμάτων, όλο το σώμα σου θα είναι βυθισμένο στο σκοτάδι. Εάν λοιπόν εκείνο που σου δόθηκε για να σου μεταδίδει φως γίνει σκοτάδι, σε πόσο σκοτάδι θα βυθισθείς; Κάτι ανάλογο θα συμβεί, εάν και ο νους σκοτισθεί από την προσκόλληση στον πλούτο. Σε πόσο ηθικό σκοτάδι θα βυθισθεί τότε η ψυχή σου!

Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος ερμηνεύει ότι όταν ο νους είναι καθαρός και στραμμένος προς τον Θεό, όλη η ζωή φωτίζεται. Όταν όμως σκοτίζεται από τα πάθη, τότε ολόκληρος ο άνθρωπος βυθίζεται στο πνευματικό σκοτάδι.ο «ἁπλοῦςὀφθαλμός»είναιοκαθαρόςνους, απαλλαγμένοςαπόπονηρία, φιλαργυρίακαιπάθη. ΌτανηκαρδιάείναιστραμμένηπροςτονΘεό, οάνθρωποςβλέπεισωστάτονεαυτότου, τονπλησίονκαιόλητηζωήτου.

Αντίθετα, όταν ο εσωτερικός οφθαλμός σκοτίζεται από τα πάθη, τότε ο άνθρωπος χάνει τον πνευματικό προσανατολισμό του:

«ἐὰν δὲ ὁ ὀφθαλμός σου πονηρὸς ᾖ, ὅλον τὸ σῶμά σου σκοτεινὸν ἔσται» (Ματθ. 6:23).

«Οὐδεὶς δύναται δυσὶ κυρίοις δουλεύειν» (στ. 24)

Ο Χριστός τονίζει ότι δεν μπορούμε να υπηρετούμε ταυτόχρονα τον Θεό και τον μαμωνά, δηλαδή τον πλούτο και την προσκόλληση στα υλικά.

Η Εκκλησία δεν καταδικάζει τα αγαθά καθαυτά, αλλά την υποδούλωση της καρδιάς σε αυτά. Ο άγιος Βασίλειος ο Μέγας διδάσκει ότι τα υλικά αγαθά είναι δώρα του Θεού που πρέπει να χρησιμοποιούνται με ευχαριστία και ελεημοσύνη.

«Μὴ μεριμνᾶτε τῇ ψυχῇ ὑμῶν» (στ. 25-32)

Ο Κύριος δεν μας προτρέπει σε αδιαφορία ή τεμπελιά. Μας καλεί να αποβάλουμε την αγχώδη μέριμνα που γεννιέται από την έλλειψη εμπιστοσύνης στον Θεό.

Γι' αυτό φέρνει ως παραδείγματα:

Τα πουλιά του ουρανού, που τρέφονται από τον Θεό.
Τα κρίνα του αγρού, που στολίζονται με ομορφιά μεγαλύτερη από εκείνη του Σολομώντα.

Η διδασκαλία είναι ότι ο Θεός γνωρίζει τις ανάγκες των παιδιών Του και δεν τα εγκαταλείπει.

«Ζητεῖτε πρῶτον τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ» (στ. 33)

Αυτό είναι το κεντρικό μήνυμα του αποσπάσματος:

«Ζητεῖτε δὲ πρῶτον τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ, καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν».

Ο άνθρωπος καλείται να βάλει τον Θεό πρώτο στη ζωή του: στην προσευχή, στη μετάνοια, στη Θεία Λειτουργία, στην αγάπη προς τον πλησίον. Όταν η καρδιά στραφεί προς τη Βασιλεία του Θεού, τότε όλα τα υπόλοιπα βρίσκουν τη σωστή τους θέση.

Η ΚΛΗΣΗ ΤΩΝ ΠΡΩΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΜΑΣ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ

🔔απο το θέμα της ομιλίας στο ιερό Ευχέλαιο την Πέμπτη 11/6/2026
...οἱ δὲ εὐθέως ἀφέντες τὰ δίκτυα ἠκολούθησαν αὐτῷ» (Μτθ. δ'18-23)
απο την Ευαγγελική περικοπή της Κυριακής 14/6/2026

Αν ο Χριστός ενεργούσε σύμφωνα με τον τρόπο των ανθρώπων, δε θα είχε διαλέξει για αποστόλους Του δώδεκα ψαράδες, αλλά μάλλον δώδεκα βασιλιάδες της γης.
Αν ήθελε να 'χεί άμεση επιτυχία στο έργο Του και να δρέψει τους καρπούς των αγώνων Του, με την ακατανίκητη δύναμή Του θα είχε διαλέξει δώδεκα από τους πιο δυνατούς βασιλιάδες του κόσμου για να τους κάνει οπαδούς και αποστόλους Του.

Σκέψου απλά πως θα μπορούσε αμέσως ο Χριστός, σε μια στιγμή, να γίνει γνωστός σ' ολόκληρο τον κόσμο: πόσο γρήγορα θα διαδίδονταν τότε η διδασκαλία Του!

Οι αλιείς- ψαράδες, είναι εκείνοι που αναζητούν πνευματικές ευλογίες...
τα δίκτυα υποδηλώνουν την ψυχή, η θάλασσα είναι ο κόσμος και το πλοίο το σώμα.

To βάλλοντας αμφιβληστρον εις την θάλασσαν δείχνει πως οι ψαράδες αναζητούσαν πνευματικές ευλογίες, πνευματική τροφή, τη βασιλεία του Θεού. "Άπλωναν και βύθιζαν την ψυχή τους στα πλάτη και τα βάθη αυτού του κόσμου, για να βρούν τις ευλογίες αυτές, όπου και να ήταν.

Καταρτίζοντας τα δίκτυα σημαίνει τις προσπάθειες που έκαναν για να καταρτίσουν τις ψυχές τους:

α) Για τους δύο πρώτους, το αφέντες τα δίκτυα, ηκολούθησαν αυτώ, σημαίνει πως άφησαν την παλιά κι αμαρτωλή ψυχή τους κι άρχισαν ν' ανακαινίζονται από το Χριστό, για ν' αναγεννηθούν, να μορφώσουν καινούργια ψυχή και καινούργιο πνεύμα.

Σημαίνει επίσης πως από τώρα δε θ' αναζητούν πιά ν' αποκτήσουν πνευματικές ευλογίες με τις δικές τους προσπάθειες και δυνάμεις, αλλά με το Χριστό. Δε θα στηριχθούν στη δική τους δύναμη, αλλά στη δύναμη του Θεού. Δε θα βασιστούν στο δικό τους νού, αλλά στην αποκάλυψη του Θεού.

β) Στους άλλους δύο μαθητές, το αφέντες το πλοίον και τον πατέρα αυτών σημαίνει πως άφησαν τ' αμαρτωλά σώματα και τον επίγειο πατέρα τους για ν' ασχοληθούν με τη σωτηρία της ψυχής τους, να βαδίσουν προς συνάντηση του ουράνιου Πατέρα τους, ως παιδιά κατ' υιοθεσία με τη χάρη του Θεού !

Η βαθύτερη έννοια είναι η εξής:
Aλιείς, ψαράδες, είναι εκείνοι που αναζητούν πνευματικές ευλογίες τα δίκτυα υποδηλώνουν την ψυχή και
Θάλασσα είναι ο κόσμος και Πλοίο το σώμα ήτοι συμβολίζει την προηγούμενη ζωή, τις ανθρώπινες ασφάλειες.
"Άπλωναν και βύθιζαν την ψυχή τους στα πλάτη και τα βάθη αυτού του κόσμου, για να βρούν τις ευλογίες αυτές, όπου και να ήταν.
Τα δίκτυα συμβολίζουν τις βιοτικές μέριμνες, τις προσκολλήσεις, καθετί που δεσμεύει την καρδιά.

Δεν σημαίνει ότι όλοι οι χριστιανοί πρέπει να εγκαταλείψουν την εργασία ή την οικογένειά τους. Σημαίνει ότι τίποτε δεν πρέπει να προηγείται του Χριστού στην καρδιά μας
Η αναφορά ότι άφησαν δίχτυα, πλοίο και πατέρα δείχνει ότι η κλήση του Θεού τίθεται πάνω από κάθε άλλη μέριμνα.

Ποια είναι τα «δίχτυα» που με εμποδίζουν να ακολουθήσω τον Χριστό;

Ανταποκρίνομαι άμεσα στις προσκλήσεις του Θεού ή τις αναβάλλω;

Αφήνω τον Χριστό να μεταμορφώνει την καθημερινή μου ζωή σε πορεία αγιασμού;

Η κλήση των Αποστόλων δεν αφορά μόνο εκείνους.
Κάθε βαπτισμένος χριστιανός καλείται να γίνει μάρτυρας του Ευαγγελίου με την πίστη, την αγάπη, την ταπείνωση και το παράδειγμά του.

«Κύριε Ιησοῦ Χριστέ, φώτισέ με νὰ ἀκούω τὴ φωνή Σου, δώρισέ μου προθυμία νὰ Σὲ ἀκολουθῶ καὶ ἐλευθέρωσέ με ἀπὸ καθετί ποὺ μὲ κρατᾷ μακριὰ ἀπὸ τὸ θέλημά Σου. Ἀμήν.»

Η Σύναξη των Αγιορειτών Πατέρων
....είναι εορτή της Ορθοδόξου Εκκλησίας αφιερωμένη σε όλους τους Αγίους που έζησαν, ασκήτευσαν και αγίασαν στο Άγιον Όρος και φανερώνει ότι το Άγιον Όρος υπήρξε και παραμένει τόπος μετανοίας, προσευχής και αγιασμού, όπου αναδείχθηκαν πλήθη οσίων, μαρτύρων, ομολογητών και θεοφόρων Πατέρων

Η μνήμη τους τιμάται την Β΄ Κυριακή μετά την Πεντηκοστή (φέτος 14-6-2026) .

Η Εκκλησία, τιμώντας τους Αγιορείτες Πατέρες, μας καλεί να μιμηθούμε την πίστη, την ταπείνωση και την αδιάλειπτη προσευχή τους. Οι Άγιοι του Άθωνα διδάσκουν ότι:

η μετάνοια είναι δρόμος χαράς και όχι απελπισίας,

η νοερά προσευχή («Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με») καθαρίζει την καρδιά,

η υπακοή και η ταπείνωση οδηγούν στη χάρη του Θεού,

ο αγιασμός είναι κλήση για κάθε χριστιανό, όχι μόνο για τους μοναχούς.

Ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος διδάσκει ότι η ταπείνωση είναι θεμέλιο όλων των αρετών και ο ασφαλής δρόμος προς τον Θεό.

Κυριακή των ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ

Η Ευαγγελική περικοπή της Κυριακής των ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ την 7η Ιουνίου 2026,
είναι σύνθεση από δύο χωρία του Ευαγγελίου, κυρίως από το κατά Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο (Ματθ. 10:32-38 και 19:27-30), και διαβάζεται στην εορτή των Αγίων Πάντων στην Ορθόδοξη Εκκλησία.

Ο Κύριος είπε στους μαθητές Του:

«Καθένας που θα με ομολογήσει μπροστά στους ανθρώπους, θα τον ομολογήσω κι εγώ μπροστά στον Πατέρα μου που είναι στους ουρανούς. Όποιος όμως με αρνηθεί μπροστά στους ανθρώπους, θα τον αρνηθώ κι εγώ μπροστά στον Πατέρα μου που είναι στους ουρανούς.

Όποιος αγαπά τον πατέρα ή τη μητέρα περισσότερο από εμένα δεν είναι άξιος για μένα· και όποιος αγαπά τον γιο ή την κόρη περισσότερο από εμένα δεν είναι άξιος για μένα. Και όποιος δεν παίρνει τον σταυρό του και δεν με ακολουθεί δεν είναι άξιος για μένα.

Τότε ο Πέτρος αποκρίθηκε και του είπε: "Να, εμείς αφήσαμε τα πάντα και σε ακολουθήσαμε· τι θα γίνει λοιπόν με εμάς;"

Και ο Ιησούς τους είπε: "Αλήθεια σας λέω, εσείς που με ακολουθήσατε, κατά την ανακαίνιση των πάντων, όταν ο Υιός του Ανθρώπου καθίσει στον θρόνο της δόξας Του, θα καθίσετε κι εσείς σε δώδεκα θρόνους και θα κρίνετε τις δώδεκα φυλές του Ισραήλ.

Και όποιος άφησε σπίτια ή αδελφούς ή αδελφές ή πατέρα ή μητέρα ή σύζυγο ή παιδιά ή χωράφια για χάρη του ονόματός μου, θα λάβει εκατονταπλάσια και θα κληρονομήσει την αιώνια ζωή.

Πολλοί όμως που είναι πρώτοι θα γίνουν τελευταίοι, και τελευταίοι θα γίνουν πρώτοι."»

Το κεντρικό μήνυμα του χωρίου είναι ότι:

Η πίστη στον Χριστό δεν πρέπει να κρύβεται από φόβο ή ανθρώπινο σεβασμό.

Η αγάπη προς τον Θεό καλείται να είναι ανώτερη από κάθε άλλη αγάπη, ακόμη και από τους πιο στενούς οικογενειακούς δεσμούς.

Ο «σταυρός» συμβολίζει τις θυσίες, τις δοκιμασίες και τον αγώνα που συνεπάγεται η μαθητεία του Χριστού.

Καμία θυσία που γίνεται για τον Θεό δεν μένει χωρίς ανταπόδοση· ο Χριστός υπόσχεται πνευματική καρποφορία και αιώνια ζωή.

Η φράση «πολλοὶ πρῶτοι ἔσονται ἔσχατοι» υπενθυμίζει ότι τα ανθρώπινα κριτήρια δόξας και επιτυχίας συχνά ανατρέπονται στη Βασιλεία του Θεού.

Το ανάγνωσμα προβάλλει ιδιαίτερα το παράδειγμα των Αγίων, οι οποίοι προτίμησαν την ομολογία του Χριστού από κάθε γήινο συμφέρον και γι' αυτό τιμώνται ως φίλοι του Θεού.

«Ἦλθον γὰρ διχάσαι ἄνθρωπον κατὰ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ θυγατέρα κατὰ τῆς μητρὸς αὐτῆς καὶ νύμφην κατὰ τῆς πενθερᾶς αὐτῆς» (Ματθ. 10,35).
Τι σημαίνει;

Ο Χριστός δεν ήρθε να δημιουργήσει έχθρα ή οικογενειακές συγκρούσεις. Ο ίδιος δίδαξε: «Μακάριοι οἱ εἰρηνοποιοί» (Ματθ. 5,9) και «Ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν» (Ματθ. 5,44).

Το νόημα του χωρίου είναι ότι η αποδοχή ή η απόρριψη του Χριστού μπορεί να φέρει διαίρεση ακόμη και μέσα στην ίδια οικογένεια. Όταν κάποιο μέλος ακολουθεί τον Χριστό και άλλα μέλη αντιδρούν, δημιουργείται σύγκρουση όχι επειδή την επιδιώκει ο Χριστός, αλλά επειδή η αλήθεια του Ευαγγελίου απαιτεί επιλογή.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος εξηγεί ότι ο Κύριος προλέγει τις συνέπειες που θα προκύψουν από την ομολογία της πίστεως. Δεν προκαλεί ο Ίδιος τη διαίρεση, αλλά αποκαλύπτει ότι πολλοί θα αντισταθούν στο Ευαγγέλιο και έτσι θα χωριστούν ακόμη και συγγενείς μεταξύ τους.

Ο Χριστός είναι «σημεῖον ἀντιλεγόμενον» (Λουκ. 2,34), δηλαδή πρόσωπο απέναντι στο οποίο οι άνθρωποι θα πάρουν θέση.

To χωρίο μας διδάσκει ότι: Η πίστη στον Χριστό πρέπει να προηγείται κάθε άλλου δεσμού.

Ο χριστιανός οφείλει να αγαπά την οικογένειά του, αλλά να μην αρνείται την πίστη του για να αποφύγει αντιδράσεις.

Η αληθινή ομολογία γίνεται με ταπείνωση, υπομονή και αγάπη, όχι με φανατισμό ή φιλονικία.

«Ὁ φιλῶν πατέρα ἢ μητέρα ὑπὲρ ἐμὲ οὐκ ἔστι μου ἄξιος» (Ματθ. 10,37)
Η Εκκλησία βλέπει το χωρίο αυτό ως κάλεσμα σε πιστότητα προς τον Χριστό, ακόμη και όταν αυτή η πιστότητα συνεπάγεται δυσκολίες στις ανθρώπινες σχέσεις.

Του Αγίου Πνεύματος εορτάζουμε την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος στους Αποστόλους, γεγονός που συνέβη την ημέρα της Πεντηκοστής, πενήντα ημέρες μετά την Ανάσταση του Χριστού. Σύμφωνα με το βιβλίο των Πράξεις των Αποστόλων, το Άγιο Πνεύμα εμφανίστηκε ως «γλώσσες πυρός» και έδωσε στους Αποστόλους τη δύναμη να κηρύξουν το Ευαγγέλιο σε όλα τα έθνη.Στην Ορθόδοξη Εκκλησία, η Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος είναι αφιερωμένη ιδιαίτερα στο τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδας, το Άγιο Πνεύμα. Η ημέρα αυτή ακολουθεί την Κυριακή της Πεντηκοστής και τιμά το έργο και την παρουσία του Αγίου Πνεύματος στην Εκκλησία και στη ζωή των πιστών.

Ευαγγελικό Ανάγνωσμα

ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ ΚΑ´ 14 - 25
14 Τοῦτο ἤδη τρίτον ἐφανερώθη ὁ Ἰησοῦς τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ἐγερθεὶς ἐκ νεκρῶν. 15 Ὅτε οὖν ἠρίστησαν, λέγει τῷ Σίμωνι Πέτρῳ ὁ Ἰησοῦς· Σίμων Ἰωνᾶ, ἀγαπᾷς με πλέον τούτων; λέγει αὐτῷ· Ναί, Κύριε, σὺ οἶδας ὅτι φιλῶ σε. λέγει αὐτῷ· Βόσκε τὰ ἀρνία μου. 16 λέγει αὐτῷ πάλιν δεύτερον· Σίμων Ἰωνᾶ, ἀγαπᾷς με; λέγει αὐτῷ· Ναί, Κύριε, σὺ οἶδας ὅτι φιλῶ σε. λέγει αὐτῷ· Ποίμαινε τὰ πρόβατά μου. 17 λέγει αὐτῷ τὸ τρίτον· Σίμων Ἰωνᾶ, φιλεῖς με; ἐλυπήθη ὁ Πέτρος ὅτι εἶπεν αὐτῷ τὸ τρίτον, φιλεῖς με, καὶ εἶπεν αὐτῷ· Κύριε, σὺ πάντα οἶδας, σὺ γινώσκεις ὅτι φιλῶ σε. λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· Βόσκε τὰ πρόβατά μου. 18 ἀμὴν ἀμὴν λέγω σοι, ὅτε ἦς νεώτερος, ἐζώννυες σεαυτὸν καὶ περιεπάτεις ὅπου ἤθελες· ὅταν δὲ γηράσῃς, ἐκτενεῖς τὰς χεῖράς σου, καὶ ἄλλος σε ζώσει, καὶ οἴσει ὅπου οὐ θέλεις. 19 τοῦτο δὲ εἶπε σημαίνων ποίῳ θανάτῳ δοξάσει τὸν Θεόν. καὶ τοῦτο εἰπὼν λέγει αὐτῷ· Ἀκολούθει μοι. 20 ἐπιστραφεὶς δὲ ὁ Πέτρος βλέπει τὸν μαθητὴν ὃν ἠγάπα ὁ Ἰησοῦς ἀκολουθοῦντα, ὃς καὶ ἀνέπεσεν ἐν τῷ δείπνῳ ἐπὶ τὸ στῆθος αὐτοῦ καὶ εἶπε· Κύριε, τίς ἐστιν ὁ παραδιδούς σε; 21 τοῦτον ἰδὼν ὁ Πέτρος λέγει τῷ Ἰησοῦ· Κύριε, οὗτος δὲ τί; 22 λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· Ἐὰν αὐτὸν θέλω μένειν ἕως ἔρχομαι, τί πρὸς σέ; σύ ἀκολούθει μοι. 23 ἐξῆλθεν οὖν ὁ λόγος οὗτος εἰς τοὺς ἀδελφοὺς ὅτι ὁ μαθητὴς ἐκεῖνος οὐκ ἀποθνήσκει· καὶ οὐκ εἶπεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς ὅτι οὐκ ἀποθνήσκει, ἀλλ' Ἐὰν αὐτὸν θέλω μένειν ἕως ἔρχομαι, τί πρὸς σέ; 24 Οὗτός ἐστιν ὁ μαθητὴς ὁ μαρτυρῶν περὶ τούτων καὶ γράψας ταῦτα, καὶ οἴδαμεν ὅτι ἀληθὴς ἐστιν ἡ μαρτυρία αὐτοῦ. 25 ἔστι δὲ καὶ ἄλλα πολλὰ ὅσα ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς, ἅτινα ἐὰν γράφηται καθ' ἕν, οὐδὲ αὐτὸν οἶμαι τὸν κόσμον χωρῆσαι τὰ γραφόμενα βιβλία. Ἀμήν.

Μεταφραση - Μερική Ερμηνεία
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ ΚΑ´ 14 - 25

14 Αυτή ήτο η τρίτη φορά, που εφανερώθηκε ο Ιησούς εις συγκεντρωμένους μαθητάς του, από την ημέραν που ανεστήθη εκ νεκρών. 15 Αφού, λοιπόν, επήραν το πρωϊνό τους φαγητό, λέγει στον Σιμωνα Πετρον ο Ιησούς· "Σιμων, παιδί του Ιωνά, με αγαπάς περισσότερο από αυτούς, όπως είχες ισχυρισθή κατά την νύκτα της συλλήψεώς μου;" Ο Πετρος, χωρίς τώρα να υποτιμήση την αγάπην των άλλων μαθητών, με ταπεινοφροσύνην πολλήν λέγει· "ναι, Κυριε, συ γνωρίζεις ότι σε αγαπώ". Του λέγει ο Ιησούς· "βόσκε τα λογικά αρνιά μου της πνευματικής μου ποίμνης. (Διδαξε την αλήθειαν στους καλοπροαιρέτους ανθρώπους, που θα γίνουν μέλη της Εκκλησίας μου· θρέψε τους και ανάθρεψέ τους με την χάριν των μυστηρίων)". 16 Λεγει εις αυτόν πάλιν δευτέραν φοράν ο Κυριος· "Σιμων, παιδί του Ιωνά, με αγαπάς;" Λεγει εις αυτόν ο Πετρος· "ναι, Κυριε, συ γνωρίζεις ότι σε αγαπώ". Του λέγει· "ποίμαινε τα λογικά μου πρόβατα". 17 Λεγει εις αυτόν τρίτην φοράν ο Κυριος· "Σιμων, υιέ του Ιωνά, με αγαπάς;" Ο Πετρος ελυπήθηκε, διότι τρεις φορές του είπε ο Ιησούς, "αγαπάς με;" επειδή ενόμισε ότι αμφέβαλλεν ο Κυριος δια την αγάπην του, και του είπε· "Κυριε, συ γνωρίζεις τα πάντα, συ γνωρίζεις ότι σε αγαπώ". Και έπειτα από την τριπλήν αυτήν ομολογίαν (που έσβησε οριστικά πλέον την τριπλήν του άρνησιν και τον αποκατέστησε στο αποστολικόν του αξίωμα), ο Κυριος του λέγει· "βόσκε τα πρόβατά μου". 18 Και πληροφορών αυτόν ο Κυριος, ότι θα μείνη πλέον πιστός μέχρι θανάτου, του λέγει· "σε διαβεβαιώνω και σε πληροφορώ, ότι όταν ήσουν νεώτερος έζωνες τον εαυτόν σου και επήγαινες, όπου ήθελες. Οταν όμως γηράσης θα απλώσης τα χέρια σου και άλλος θα σε ζώση και θα σε φέρη εκεί, όπου δεν θέλεις· (θα σε οδηγήση δηλαδή εις σκληρόν μαρτύριον, το οποίον θα δεχθής, παρά την φυσικήν αποστροφήν προς τον θάνατον)". 19 Είπε δε αυτά τα λόγια ο Κυριος δηλώνων, με ποίον θάνατον έμελλε να δοξάση ο Πετρος τον Θεόν. Και αφού είπε τούτο ο Κυριος του λέγει· "ακολούθησε με". 20 Καθώς δε επροχωρούσαν, εγύρισε ο Πετρος πίσω την κεφαλήν και βλέπει τον μαθητήν, που αγαπούσε ο Ιησούς, να τους ακολουθή. Ο μαθητής αυτός ήτο εκείνος, που είχε πέσει κατά τον μυστικόν δείπνον στο στήθος του Ιησού και είπε· "Κυριε, ποιός είναι αυτός που θα σε παραδώση;" 21 Αυτόν όταν τον είδε ο Πετρος, λέγει στον Ιησούν· "Κυριε, αυτός τι θα γίνη; Τι θα του συμβή στο μέλλον;" 22 Λεγει ο Ιησούς στον Πετρον· "εάν εγώ θέλω να μένη αυτός εις την ζωήν, έως ότου θα έλθω πάλιν κατά την δευτέραν παρουσίαν, τι σε ενδιαφέρει αυτό; Τι έχεις να ωφεληθής από απόψεως πνευματικής, εάν μάθης τι θα γίνη με τον μαθητήν αυτόν; Συ ακολούθησέ με και φρόντισε δια τον εαυτόν σου, δι' αυτά που σου λέγω εγώ και που αφορούν εσέ". 23 Διαδόθηκε λοιπόν η φήμη αυτή μεταξύ των αδελφών, ότι ο μαθητής εκείνος δεν πεθαίνει. Και δεν είπεν στον Πετρον ο Ιησούς ότι ο μαθητής αυτός δεν πεθαίνει, αλλά εάν υποθέσωμεν, ότι θέλω να μένη αυτός εις την ζωήν, μέχρις ότου έλθω, αυτό τι ενδιαφέρει εσένα; 24 Αυτός είναι ο μαθητής εκείνος, που δίδει την μαρτυρίαν δι' όλα αυτά και που τα έγραψεν στο Ευγγέλιόν του. Και γνωρίζομεν καλά ότι είναι αληθινή η μαρτυρία του. 25 Υπάρχουν δε και πολλά άλλα, όσα έκαμεν ο Ιησούς, τα οποία εάν ήθελαν γραφή ένα προς ένα, νομίζω ότι ολόκληρος ο κόσμος με τας βιβλιοθήκας του δε θα εχωρούσε τα βιβλία, που θα εγράφοντο. Πράγματι".

Η Κυριακή της Πεντηκοστής
είναι μία από τις σημαντικότερες εορτές της Ορθόδοξης Εκκλησίας και γιορτάζεται 50 ημέρες μετά το Πάσχα.

Αναφέρεται στην κάθοδο του Αγίου Πνεύματος στους Αποστόλους, όπως περιγράφεται στις Πράξεις των Αποστόλων. Εκείνη την ημέρα, ενώ οι μαθητές ήταν συγκεντρωμένοι στα Ιεροσόλυμα, το Άγιο Πνεύμα εμφανίστηκε «ως πνοή βιαία» και «γλώσσες πυρός» στάθηκαν πάνω τους.
Οι Απόστολοι απέκτησαν το χάρισμα να μιλούν πολλές γλώσσες και άρχισαν να κηρύττουν το Ευαγγέλιο σε όλα τα έθνη.

Η Πεντηκοστή θεωρείται η «γενέθλιος ημέρα» της Εκκλησίας, διότι με την χάρη του Αγίου Πνεύματος οι Απόστολοι ενισχύθηκαν, φωτίσθηκαν και άρχισαν να κηρύττουν το Ευαγγέλιο «ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς».

Ο λόγος του Κυρίου πριν από την Ανάληψη ήταν:«Λήψεσθε δύναμιν, ἐπελθόντος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐφ' ὑμᾶς»(Πρ. 1,8)

Και κατά την ημέρα της Πεντηκοστής:
«Καὶ ἐπλήσθησαν ἅπαντες Πνεύματος Ἁγίου(Πρ. 2,4)

H Πεντηκοστή μας καλεί:

να ζητούμε τον φωτισμό του Αγίου Πνεύματος,
να ζούμε μέσα στην Εκκλησία και στα Μυστήρια,
να καλλιεργούμε την προσευχή και την μετάνοια,
να αποφεύγουμε την υπερηφάνεια και την διχόνοια.

Ιδιαίτερα σημαντικός είναι ο εσπερινός της Γονυκλισίας, όπου η Εκκλησία γονατίζει και αναπέμπει βαθιές προσευχές για όλον τον κόσμο, για τους ζώντες και τους κεκοιμημένους.

Το Θεολογικό Μήνυμα της ΗμέραςΣύμφωνα με τις Πράξεις των Αποστόλων, την ημέρα αυτή εκπληρώθηκε η υπόσχεση του Ιησού Χριστού στους μαθητές του:

Η Επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος:
Το Άγιο Πνεύμα κατήλθε στους Αποστόλους «εν είδει πυρίνων γλωσσών».

Το Χάρισμα της Γλωσσολαλιάς:
Οι Απόστολοι άρχισαν να μιλούν σε ξένες γλώσσες, τις οποίες δεν γνώριζαν μέχρι τότε, ώστε να μπορούν να κηρύξουν το Ευαγγέλιο σε όλα τα έθνη του κόσμου.

Η Πρώτη Βάπτιση:
Μετά το πύρινο κήρυγμα του Αποστόλου Πέτρου εκείνη την ημέρα, βαπτίστηκαν περίπου 3.000 άνθρωποι.Ήθη, Έθιμα και η Ακολουθία του Γονυκλινικού

Η ημέρα αυτή είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με πλούσια εκκλησιαστική παράδοση και ιδιαίτερα έθιμα στην Ελλάδα:
1. Ο Εσπερινός της ΓονυκλισίαςΑμέσως μετά τη Θεία Λειτουργία της Κυριακής, τελείται ο Εσπερινός της Δευτέρας του Αγίου Πνεύματος, γνωστός και ως «Ακολουθία της Γονυκλισίας».
Κατά τη διάρκεια της ακολουθίας, οι πιστοί γονατίζουν τρεις φορές, καθώς ο ιερέας διαβάζει επτά μεγάλες, βαθιά συγκινητικές ευχές.Είναι η πρώτη φορά που επιτρέπεται η γονυκλισία μετά το Πάσχα, καθώς η περίοδος της χαρμόσυνης Αναστάσιμης περιόδου ολοκληρώνεται.
2. Τα «Φύλλα της Πεντηκοστής» (ή Γονυκλινικά)Σε πολλές περιοχές της Ελλάδας, οι πιστοί κρατούν στα χέρια τους ή στρώνουν στο πάτωμα της εκκλησίας φύλλα καρυδιάς (ή μερικές φορές δάφνης) για να γονατίσουν πάνω τους.
Ο συμβολισμός: Τα φύλλα της καρυδιάς, λόγω της πικρής τους γεύσης, συμβολίζουν την πίκρα για τον χωρισμό από τον Χριστό, αλλά και τις «γλώσσες φωτιάς» που κάθισαν πάνω από τα κεφάλια των Αποστόλων.

Ο 'Υμνος της Αγάπης

Ο 'Υμνος της Αγάπης

(13. 1-2) «Ἐάν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καί τῶν ἀγγέλων, ἀγάπην δέ μή ἔχω, γέγονα χαλκός ἠχῶν ἤ κύμβαλον ἀλαλάζον.. Καί ἐάν ἔχω προφητείαν καί εἰδῶ τά μυστήρια πάντα καί πάσαν τήν γνῶσιν, καί ἐάν ἔχω πάσαν τήν πίστιν, ὥστε ὅρη μεθιστάνειν, ἀγάπην δέ μή ἔχω, οὐδέν εἰμί.
Μεταφρ.:
"Αν ξέρω να μιλώ όλες τις γλώσσες των ανθρώπων και των αγγέλων, αλλά δεν έχω αγάπη, τότε έγινα σαν ένας άψυχος χαλκός που βουίζει η σαν κύμβαλο που ξεκουφαίνει με τους κρότους του. Και αν έχω το χάρισμα να προφητεύω και γνωρίζω όλα τα μυστήρια και όλη τη γνώση, και αν έχω όλη την πίστη, ώστε να μετακινώ με τη δύναμη της ακόμη και τα βουνά, αλλά δεν έχω αγάπη, τότε δεν είμαι τίποτε απολύτως.

(13.3) Καί ἐάν ψωμίσω πάντα τά ὑπάρχοντά μου, καί ἐάν παραδῶ τό σῶμα μου ἴνα καυθήσομαι, ἀγάπην δέ μή ἔχω, οὐδέν ὠφελοῦμαι.

Και αν μοιράσω στους φτωχούς όλα μου τα υπάρχοντα, και αν παραδώσω στη φωτιά το σώμα μου για να καεί, αλλά δεν έχω αγάπη, ποιο το όφελος;

[13.4] ἡ ἀγάπημακροθυμεῖ, χρηστεύεται· ἡ ἀγάπηοὐ ζηλοῖ· ἡ ἀγάπηοὐ περπερεύεται, οὐ φυσιοῦται, [13.5] οὐκ ἀσχημονεῖ, οὐ ζητεῖ τὰ ἑαυτῆς, οὐ παροξύνεται, οὐ λογίζεταιτὸ κακόν, [13.6] οὐ χαίρει ἐπὶ τῇ ἀδικίᾳ, συγχαίρειδὲ τῇ ἀληθείᾳ· [13.7] πάνταστέγει, πάνταπιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει.

Ειδικότερα:
ἡ ἀγάπη μακροθυμεῖ, η υπομονή και η ανεκτικότητα απέναντι σε σφάλματα και ελαττώματα των άλλων χρηστεύεται, ευεργετική και ωφέλιμη, είναι γεμάτη καλοσύνη· ἡ ἀγάπηοὐ ζηλοί,η αγάπη δεν είναι ζηλότυπη, ἡ ἀγάπη οὐ περπερεύεται,μεγαλαυχεί, καυχιέται ,οὐ φυσιοῦται,περιφανευεται, οὐκ ἀσχημονεῖ, ουτε, κανει ασχημα πράγματα, οὐ ζητεῖ τά ἑαυτῆς, δεν είναι εγωιστική, οὐ παροξύνεται,δεν είναι ευερέθιστη, οξύνω σε μεγαλύτερο βαθμό, οὐ λογίζεταιτόκακόν, οὐ χαίρει ἐπίτή ἀδικία, συγχαίρειδέτή ἀληθεία, πάνταστέγει (ανέχεται) , πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει. ἡ ἀγάπη οὐδέποτε ἐκπίπτει (ξεπέφτει) .

Στο δεύτερο μέρος (13. 8-12) ο Παύλος τονίζει τον εφήμερο χαρακτήρα των χαρισμάτων και την κατάργησή τους με την έλευση της μέλλουσας βασιλείας του Χριστού, ενώ παράλληλα επισημαίνει τον «νηπιακό», ατελή χαρακτήρα της γνώσης που αποκτάται μέσω αυτών.

[13.8] ἡ ἀγάπηοὐδέποτε ἐκπίπτει,εἴτεδὲ προφητεῖαι, καταργηθήσονται·εἴτεγλῶσσαι, παύσονται·εἴτεγνῶσις, καταργηθήσεται. [13.9] ἐκμέρουςδὲ γινώσκομεν, καὶ ἐκμέρουςπροφητεύομεν· [13.10] ὅτανδὲ ἔλθῃ τὸ τέλειον, τότετὸ ἐκμέρουςκαταργηθήσεται. [13.11] ὅτε ἤμηννήπιος, ὡςνήπιος ἐλάλουν, ὡςνήπιος ἐφρόνουν, ὡςνήπιος ἐλογιζόμην· ὅτε δὲ γέγονα ἀνήρ, κατήργηκατὰ τοῦ νηπίου.

[8] Η αγάπη ποτέ δεν θα πάψει να υπάρχει. Τα λόγια των προφητών κάποτε θα στερέψουν, οι γλώσσες θα σιγήσουν· η γνώση θα καταργηθεί. [9] Γιατί γνωρίζουμε σπαράγματα μόνο της αλήθειας, και οι προφητείες μας είναι ατελείς. [10] Όταν όμως έλθει το τέλειο, το μερικό θα παύσει να υπάρχει. [11] Όταν ήμουν μικρό παιδί, μιλούσα σαν μικρό παιδί, σκεπτόμουν σαν μικρό παιδί, συλλογιζόμουν σαν μικρό παιδί. Όταν έγινα άντρας, κατάργησα τους τρόπους του νηπίου.

[13. 12] Βλέπομεν γάρ ἄρτι δί' ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι, τότε δέ πρόσωπον πρός πρόσωπον ἄρτι γινώσκω ἐκ μέρους, τότε δέ ἐπιγνώσομαι καθώς καί ἐπεγνώσθην. Νυνί δέ μένει πίστις, ἔλπις, ἀγάπη, τά τρία ταῦτα·μείζων δέ τούτων ἡ ἀγάπη.

Τώρα βλέπουμε σαν σε καθρέπτη και μάλιστα θαμπά, τότε όμως θα βλέπουμε το ένα πρόσωπο το άλλο πρόσωπο. Τώρα γνωρίζω μόνο ένα μέρος από την αλήθεια, αλλά τότε θα έχω πλήρη γνώση, όπως ακριβώς γνωρίζει και εμένα ο Θεός. Ώστε τώρα μας απομένουν τρία πράγματα: η πίστη, η ελπίδα και η αγάπη. Πιο μεγάλη όμως από αυτά είναι η ΑΓΑΠΗ".

Στο τέλος μένουν αυτά τα τρία: η πίστη ,η ελπίδα, η αγάπη· και από αυτά το μέγιστο η αγάπη.

Στο τέλος παραμένει μόνο η αγάπη, γιατί αποτελεί το κατεξοχήν γνώρισμα του Θεού και αποκαλύπτει το αιώνιο μέσα στο χρόνο

Χριστός Αληθώς Ανέστη

Οι Ευλογίες στο Viber
*
σκάναρε το QR
ή πάτα στον παρακάτω συνδεσμο:**

invite.viber.com/?g2=AQB4w1RvSNFTgE%2FT9Rpk0JlwaifpWGHmOIoASQBtK2U3vrpZU9hcoKqc%2F%2BSX%2BdwF

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ο ΤΡΟΠΑΙΟΦΟΡΟΣ

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
Ο ΤΡΟΠΑΙΟΦΟΡΟΣ
Πολλά είναι τα θαύματα του Αγίου Γεωργίου και πολλοί ναοί τιμώνται επ' ονόματι του Αγίου Γεωργίου, δείγμα κι' αυτό της αγάπης του λαού προς τον Άγιον, ετσι και εδω στο Αρεταίειο Νοσοκομείο δεσπόζει ο Ιερός Ναός του Αγίου Γεωργίου απο τον κτίτορα του.... Γεώργιο Αρεταίο .

Άγιος Νεκτάριος: Η Ζωή του

Η οσιακή κοίμηση του Αγίου Νεκταρίου στο Αρεταίειο Νοσοκομείο Αθηνών

📌Ο Άγιος Νεκτάριος ή Νεκτάριος Πενταπόλεως ή Νεκτάριος Αιγίνης, Γεννήθηκε στη Σηλυβρία της Θράκης την 1/10/1846 .
📌Γονείς του είναι ο Δήμος και Βασιλική Κεφαλά. Βαπτίζεται την 15/1/1847 και ακούγεται το όνομα του Αναστάσιος.

📌Την 30/9/1920 (74 ετών) διακομίζεται στο Αρεταίειο Νοσοκομείο με οξεία προστατίτιδα. Η χρόνια ασθένεια του προστάτη, μαζί με τα περασμένα χρόνια της ηλικίας του και κακοπάθειες της ζωής τον ταλαιπωρούσαν.

📌Την 8/11/1920 και ώρα: 22:30' άφησε τα εγκόσμια στο Αρεταίειο Νοσοκομείο στην πτέρυγα "Τζιβανοπούλειο" στον θάλαμο νούμερο 2 όπου ήταν θάλαμος γ' θέσης δηλαδή θέση απορίας και μεταφέρεται αργότερα στην Αίγινα για ενταφιασμό.

📌Την 3/9/1953 (33 έτη μετα) γίνεται η ανακομιδή των Λειψάνων του Αγίου μας.

📌Με την υπ αριθμόν 260/20-4-1961 Πατριαρχική πράξη ανακηρύσσεται Αγιος
(41 έτη μετα την κοίμηση του).

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΙΤΑΝΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ ΣΤΟ ΑΡΕΤΑΙΕΙΟ

Το Αρεταίειο Νοσοκομείο εόρτασε τον Άγιο Νεκτάριο - Φωτογραφίες

📌 Ο ρόλος του Ιερέα, ως εφημέριου στο Αρεταίειο νοσοκομείο, είναι ιδιαίτερα σημαντικός και περιλαμβάνει:

🔴 Την τέλεση των ιερών ακολουθιών:

Διενεργεί λειτουργίες, εσπερινούς, παρακλήσεις και άλλες θρησκευτικές τελετές στους ναούς του νοσοκομείου. Αυτό προσφέρει παρηγοριά και πνευματική υποστήριξη σε ασθενείς, συγγενείς και προσωπικό.

🔴 Τη διακονία των ασθενών:

Επισκέπτεται τους ασθενείς στους θαλάμους, προσφέροντας τους τη Θεία Κοινωνία, το Ευχέλαιο, την εξομολόγηση, ή απλά μια συζήτηση και έναν λόγο παρηγοριάς. Η παρουσία του ιερέα μπορεί να είναι πολύ ανακουφιστική σε δύσκολες στιγμές ασθένειας και αγωνίας.

🔴 Την πνευματική καθοδήγηση και στήριξη:

Παρέχει πνευματική καθοδήγηση σε όσους το έχουν ανάγκη, είτε είναι ασθενείς, είτε μέλη της οικογένειάς τους, είτε εργαζόμενοι του νοσοκομείου. Βοηθά τους ανθρώπους να αντιμετωπίσουν το φόβο, την απώλεια, την αβεβαιότητα και να βρουν ελπίδα μέσα από την πίστη.

🔴 Την οργάνωση θρησκευτικών εκδηλώσεων:

Συμμετέχει στην οργάνωση των εορτασμών των ναών, ειδικά της εορτής του Αγίου Νεκταρίου, ο οποίος έχει ιδιαίτερη σύνδεση με το Αρεταίειο λόγω του γεγονότος ότι κοιμήθηκε εκεί.

🔴 Τη διατήρηση της πνευματικής ατμόσφαιρας:

Η παρουσία των ναών και του εφημέριου συμβάλλει στη διατήρηση μιας πνευματικής ατμόσφαιρας στο νοσοκομείο, υπενθυμίζοντας την πνευματική διάσταση της ανθρώπινης ύπαρξης και την αξία της πίστης στην αντιμετώπιση της ασθένειας.

Συνοπτικά, ο ρόλος του εφημέριου στο Αρεταίειο Νοσοκομείο είναι να προσφέρει πνευματική φροντίδα και υποστήριξη σε ένα περιβάλλον όπου η ανάγκη για παρηγοριά και ελπίδα είναι έντονη. Η παρουσία του ενισχύει τον ανθρώπινο και πνευματικό χαρακτήρα της φροντίδας υγείας.

Το δωμάτιο στο οποίο εκοιμήθη έχει σήμερα μετατραπεί σε προσκύνημα (το οποίο όμως αυτή την περίοδο δεν είναι άμεσα επισκέψιμο) στην πτέρυγα "Τζιβανοπούλειο" του Αρεταιείου νοσοκομείου, που κοσμείται από εικόνες του Αγίου και τάματα πιστών για ανάρρωση από ασθένειες.

Ο Ιερός ναός του Αγ. Γεωργίου του νοσοκομείου και το παρεκκλήσιο του Αγίου Νεκταρίου βρίσκεται παραδίπλα και είναι ειδικά αγιογραφημένο με σκηνές από τα θαύματα του Αγίου

Ὁ λύχνος τοῦ σώματός ἐστιν ὁ ὀφθαλμός * Κατά Ματθαίον Ϛ´ 22-33 (Ματθ. 6:22-33)* 🔔απο το θέμα της ομιλίας στο ιερό Ευχέλαιο την Πέμπτη 18/6/2026